ASTERİON

''Kibirli değilim ben Deliyim belki, belki de insanlardan kaçıyorum. Suçlamalar benimle alay etmek için Evimin kapıları sonsuzdur, isteyen girebilir Sessizlik ve yalnızlık onu bekliyor. Evin bir eşi yağışlarla beslenmiş Mısır ırmağında... Benim korktuğum doğrudur Bir çocuğun ağlayışları ve yakarışlardan Baltalar tapınağı neye yarıyor ki... Denize girip saklanmak Annemin kraliçe olması Hiç bir şey anlatılamaz Hiç bir şeyi anımsayamam Ruhum sonsuzdur yalnızca, yüceliği tanır. İki harf neden farklıdır. Okumayı bilmiyorum ben Üzülüyorum. Ben dehlizlerde son hızla koşarım Biri izliyormuşçasına saklanırım. Kanlar içinde kalırım. Uyurken solurum Bazen ikizimle gezinirim Oyun oynarım. Düşleyebilirim onu Evim dünyam benim Her şeyi ben yarattım da Belki de unuttum. Bazen sesler duyuyorum Onları kurtarayım diye. Geliyorlar Kim olduklarını bilmeden Ölüyorlar Ölürken konuşuyorlar. Günün birinde kurtarıcım gelebilirmiş Demek kurtarıcım yaşıyor. Kurtarıcım nasıl biri olacak -Karışık olmayan bir yere mi götürecek- İnsan mı o... ... Sabah güneşi tunç kılıca çarpıp geri döndü. Üzerinde kanın damlası bile yoktu artık. İnanır mısın Ariadne dedi sessizlikte Minotauros kendini savunmadı bile!..''