TRİTON

Elektronik giysiler etimizi yakıyor, bilgi hapları uyutuyor, kreş çocuğunun ebeveyni küvözler, serpentin bahçelerinde büyüyoruz diye yakınıyor... Hologramda komşumuz Çin-i maçin ortaya çıkıyor, afyon ülkesi; koreografi ile osteolojiyi bilmiyoruz diyor!.. Kindergarten şarkıları duyuluyor uzaktan; Babil'den yayılır diller, sifilisimiz, genital organ ve güller, yaşamalıdır!.. Tan ağarırken milongalar yükseliyor. Semendere ağıtlar, düşlediğimiz düşler ve leber amarozu bizi sindiriyor. Siniyor kırmızı cüceler. Yüreğimizde çipler, sessiz büyük patlama ve Sybaris'deki gürültüler, siborglarla konuşuyor. Lueg algısı ve beyin dalgaları, hiçlikle koşuyor ve siliyor silineni... Erozyonlar, metropoller, mastodont ve korozyonlar, uzay gigantizmini kışkırtıyor. Ve işte aortlar durmaksızın; ölüm, nöronlarımız, dijitalizm vulgatamız diye haykırıyor!..