JORGE LUİS BORGES / 1899'UN MİNÖR ŞAİRİNE

 

Üzünçlü saatler için bir ayetin indiği
Günün ufuk çizgisinde bizi bekleyen.
Kederli bir tarihle bağdaştırmak adını
Altın rengi gölgelerin gezindiği. İstediğin bu değil miydi.
Günler sona erdiğinde onca tutkuyla
O garip dualarla uğraşırdık hep
Evren, bizden uzaklaşıncaya dek,
Günün mavi saati doğrulardı bizi!
Başardım mı bilemiyorum ki
Bir tansık, enginlerde bir ikizim, olsaydı
Ama yalnızım ve unutmalıyım artık
Anıp durmak gölgeleri geçen günleri
Derbederlikle yücelen umarsız-çabalarım
Gözlerine akşamın inmediği sözcüklerin dile gelmediği.
***
(Türkçesi; Ulus Fatih)